Όταν όλα ξεκίνησαν με μια χούφτα χώμα!

Χώμα, λάσπη, πηλός, πλίνθος, κεραμικό…

Ο άνθρωπος, από πολύ νωρίς, είχε την ανάγκη να ορίζει τον χώρο γύρω του. Αρχικά για πρακτικούς λόγους, με κυριότερο από όλους αυτόν της ασφάλειας.

Μαζί με την ασφάλεια ήρθε και η φροντίδα. Aπλά πράγματα, που τον βοήθησαν να διαχειριστεί καλύτερα την καθημερινότητα και τις ανάγκες τις δικές του και των αγαπημένων του.

Κι όταν τα πράγματα μπήκαν σε μια σειρά, άρχισε να αναζητά επίμονα πια την ομορφιά, για να ικανοποιήσει τη δίψα της ψυχής του…

Anima είναι η ψυχή. Και barro είναι το χώμα, η λάσπη, ο πηλός.

Λένε πως φτιαχτήκαμε από χώμα και σ’ αυτό θα επιστρέψουμε, όταν έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού. ‘Ισως, τελικά, γι’ αυτό η ψυχή μας να είναι τόσο χαρούμενη όταν αγγίζει το χώμα, την άμμο, τον πηλό.

Γιατί αναγνωρίζει την αρχική της ύλη…